در حاشيه اخبار مربوط به برگزاري مسابقه سرعت وسائط نقليه سنگين، زمزمه‌هايي ميان هموطنان عزيز در اقصي نقاط كشور، از مردم كوپن به دست كرانه‌هاي رود ارس گرفته تا ساكنان بومي جزاير نفت آلود خليج‌فارس وجود دارد، مبني بر اينكه: در شرايط فعلي همزمان با غرولند رانندگان كاميون و تريلي از بي‌لاستيكي و بي‌گازوييلي و بي‌وجداني محتكران لوازم يدكي، آيا برگزاري چنين مسابقه‌اي كه فقط در معدود ممالك اروپايي «شكم‌سير» انجام مي‌شود، ضروري است يا خير؟
پاسخ اين سؤال «فني – اجتماعي» با مسؤولاني خواهد بود كه ادعاي بازسازي و دوباره‌سازي و اين‌جور حرفهاي گنده‌گنده را دارند، نه با اين حقير بي‌پست و مقام و شما خوانندگان بي‌گناه «گل‌آقا»، ولي حالا كه علاوه بر رايج شدن بازي شطرنج و مسابقات بوكس و اخيراً بولينگ(!) برگزاري مسابقه كاميون‌راني و تريلي‌راني مدنظر قرار گرفته، چه بهتر در يكي از اتوبانهاي تهران و حومه مسابقه‌اي نيز ميان اتوبوس‌ها انجام شود كه بعضي از رانندگانش عشق تند رفتن و ويراژ دادن دارند!
چه اتوبوس‌هاي بين شهري از تعاوني يك گرفته ‌الي آخر، چه اتوبوس‌هاي شركت واحد كه پنداري پس از چسباندن آگهي به در و ديوارشان به «كارناوال» بيشتر شباهت پيدا كرده‌اند تا به وسائط نقليه عمومي!

دايي‌سبيل